SENİN KADAR GÜZEL SÖYLEYEMİYO AMA İDARE ET :)

doruklarda yaşadım ben

sevdanın her türlüsünü

düşlerimde oldu düşüşlerimde

aşk rüzgarlaıyla sendelesede yüreğim

diz çökmedim hiçkimsenin önünde

doruklarda yaşadım ben acının her türlüsünü

çığlıklarım kahkalara dönüştü

hiçe saydım ben acının her türlüsünü...

MMC - MURAT (TEŞEKÜRLER)

KUM
 
Sen kum nedir bilmezsin
Deniz gormedin ki.
Yum gozlerini zamani dusun,
Deniz bir gozunde
Kum bir gozundedir.
 
Sen tas nedir bilmezsin
Daga cikmadin ki.
Yuru ufuklara dogru,
Dag bir ayaginda
Tas bir ayagindadir.
 
Sen kul nedir bilmezsin
Ates yakmadin ki,
Uzat ellerini gokyuzune,
Ates bir elinde
Kul bir elindedir.
 
Sen kan nedir bilmezsin
Olmedin, oldurmedin ki.
Yat topraga boylu boyunca,
Olum bir yaninda
Kan bir yanindadir.
 
Sen ask nedir bilmezsin
Beni sevmedin ki.
Agla, aglayabildigin kadar,
Butun guzellikler sende
Ask bendedir.

          Umit Yasar Oguzcan

böyle bir soruyu kim düşünüp sormuş acaba :)

KAHRETSİN SENİ SEVİYORUM

Kaç kez söylemek istedim, kaç kez yazmak
Bazen noktalarla, bazen imalarla
Kızdığımda dokuz sûtuna manşet puntolarla
Bazen çareyi aradım aşkı anlatan kartlarda
Diyemedim seni seviyorum; çok ama çok
Kâlbimde sen varsın yüreğim yangınlarda
Sevgi sözlerini bekledim; dudaklarından, çok ama çok
Çok geceler teselliyi aradım aşk'ı anlatan şarkılarda
Gözlerinin içine baktım hep, gözümü kırpmadan
Söylermi acaba diye benim söyleyemediğimi
Bende seni seviyorum; çok ama çok
Anla artık benimde sana diyemediğimi
Yüzüme vurmanı bekledim hep
Aptal; ! Bende seni seviyorum seni
Anladım yüreğinden geçeni
Dilinin söyleyemediğini
Bari sorsaydın sevebilirmiyim seni?
Dersin şimdi yapma be sevgili
Sevmek için sevgiliden izin istenirmi;
Sen söyleyemedin; şimdi dinle
Seni seviyorum; seni seviyorum
Kahretsin; hemde çok seviyorum seni

                  UYKUSUZ

Saatler sabahı çalıyor yine
Bir gece lambası bir ben uykusuz
Kulağım hep senin ayak sesinde
Bir şu kaldırımlar bir ben uykusuz

Yaralı yüreğim her an pusuda
Şafakla dönersin hani olur ya
Şimdi bütün şehir derin uykuda
Bir şu yaralı gözler bir ben uykusuz

Bir tek o şahitti son akşamında
Yeniden yanarım her yanışında
Ben gibi kimsesiz köşe başında
Bir sokak lambası bir ben uykusuz

Nöbetteyim sokaklarda
Gözlerim hep şafaklarda
Sense benden uzaklarda
Bir gece bekçisi bir ben uykusuz. 
 AHMET SELÇUK İLKAN

 çok sağol Sumru Ablam :)

Muhasebecinin şiiri


Beynimi aktife, Yüreğimi pasife aldım.

Tutkularımı, vadesi geçmiş ertelenmiş Diğer Yükümlülüklere.

Düşlerimi, sayım ve tesellim fazlalarına.

Düşüncelerime reeskont uyguladım.

Korkularımı geçmiş yıllar zararlarına,

Kaygılarımı gelecek yıllara ait Gider tahakkuklarına.

Alışkanlıklarımı, borç ve gider karşılıklarına.

Dostlarımı özkaynaklara yazdım.

Dostluklarımın bitenini Birikmiş amortismanlara yazarken

Seni hiçbir hesaba yazamadım.

O kadar hesapsız ve kitapsızsın ki
Beynimle yüreğim arasında Virman yapıp duruyorum.

Otuzbeş Yaş Şiiri

Yaş otuz beş! yolun yarısı eder.
Dante gibi ortasındayız ömrün.
Delikanlı çağımızdaki cevher,
Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,
Gözünün yaşına bakmadan gider.
Şakaklarıma kar mı yağdı ne var?
Benim mi Allahım bu çizgili yüz?
Ya gözler altındaki mor halkalar?
Neden böyle düşman görünürsünüz,
Yıllar yılı dost bildiğim aynalar?
Zamanla nasıl değişiyor insan!
Hangi resmime baksam ben değilim.
Nerde o günler, o şevk, o heyecan?
Bu güler yüzlü adam ben değilim;
Yalandır kaygısız olduğum yalan.
Hayal meyal şeylerden ilk aşkımız;
Hatırası bile yabancı gelir.

Hayata berab...


CAHİT SITKI TARANCI

Hoyrattır bu akşamüstüler daima.
Gün saltanatıyla gitti mi bir defa
Yalnızlığımızla doldurup her yeri
Bir renk çığlığı içinde bahçemizden,
Bir el çıkarmaya başlar bohçamızdan
Lavanta çiçeği kokan kederleri;
Hoyrattır bu akşamüstüler daima.

Dalga dalga hücum edip pişmanlıklar
Unutuşun o tunç kapısını zorlar
Ve ruh, atılan oklarla delik deşik;
İşte, doğduğun eski evdesin birden
Yolunu gözlüyor lamba ve merdiven,
Susmuş ninnilerle gıcırdıyor beşik
Ve cümle yitikler, mağlûplar, mahzunlar...

Söylenmemiş aşkın güzelliğiyledir
Kağıtlarda yarım bırakılmış şiir;
İnsan, yağmur kokan bir sabaha karşı
Hatırlar bir gün bir camı açtığını,
Duran bir bulutu, bir kuş uçtuğunu,
Çöküp peynir ekmek yediği bir taşı...
Bütün bunlar aşkın güzelliğiyledir.

Aşklar uçup gitmiş olmalı bir yazla
Halay çeken kızlar misali kolkola.
Ya sizler! ey geçmiş zaman etekleri,
İhtiyaç ağaçlı, kuytu bahçelerden
Ayışığı gibi sürüklenip giden;
Geceye bırakıp yorgun erkekleri
Salınan etekler fısıltıyla, nazla.

Ebedi âşığın dönüşünü bekler
Yalan yeminlerin tanığı çiçekler
Artık olmayacak baharlar içinde.
Ey, ömrün en güzel türküsü aldanış!
Aldan, geçmiş olsa bile ümitsiz kış;
Her garipsi ayak izi kar içinde
Dönmeyen âşığın serptiği çiçekler.

Ya sen! ey sen! Esen dallar arasından
Bir parıltı gibi görünüp kaybolan
Ne istersin benden akşam saatinde?
Bir gülüşü olsun görülmemiş kadın,
Nasıl ölümsüzsün aynasında aşkın;
Hatıraların bu uyanma vaktinde
Sensin hep, sen, esen dallar arasından.

Ey unutuş! kapat artık pencereni,
Çoktan derinliğine çekmiş deniz beni;
Çıkmaz artık sular altından o dünya.
Bir duman yükselir gibidir kederden
Macerası çoktan bitmiş o şeylerden.
Amansız gecenle yayıl dört yanıma
Ey unutuş! kurtar bu gamlardan beni.


	Ahmet Muhip DRANAS

                     Dinmiş denizin şarkısı, rüzgâr uyumakta,

                     Rıhtım boyu sonsuz bir üzüntüyle karaltı

                     Körfez düşünür, Kanlıca mahzundur uzakta,

                     Mazi gibi sislenmiş Emirgân Çınaraltı.

                                           ***

                     Can verdi kışın sunduğu taslarla zehirden

                     Her gonca kızıl bir gül açarken yolumuzda,

                     Üstündeki son dallar ağarmış diye birden

                     Pas tuttu nihayet suların rengi havuzda.

                                          ***

                     Yerlerde gezen hatıralar var korulukta;

                     Yapraklar, atılmış nice mektuplara eştir.

                     Mehtaba çalan sapsarı rengiyle ufukta,

                     Binlerce dalın verdiği tek meyve güneştir.

                                         ***

                     İçlenme tabiattaki yekpare kederden,

                     Yas tutma dağılmış diye kuşlarla çiçekler.

                     0nlar dönecektir yine gittikleri yerden,

                     0nlarla giden günlerimiz dönmeyecektir.

                                          ***

                            Faruk Nafiz Ç A M L I B E L

Muhasebeci Severde Kavuşamazsa
  Dün yine sensizdim
 
 Sensizliğin muhasebesini yaptım içimde
  Ama yoktun sevdiğim
  Ne 7A'da ne de 7B'de
 
 Saydım, ölçtüm, tarttım, biçtim
 Envanterini çıkardım gidişinin
 Borçlusu muydum, alacaklısı mıydım?
Bilemedim, sensizliğin.

 Safha safha maliyetini çıkardım gidişinin
 Ama yükleyemedim daha ayrılığı gönlüme
 Sebebi yoktu, anlamı yoktu hiçbir şeyin
 Dağıtım anahtarı yoktu
 Birim maliyeti yok
 Genel üretim giderleri yok
 Yevmiye kayıtları yok
 Sensizliğin hesap ismi yok.
 
Bu kayıt daha kapanmaz gülüm
 Yok, KDV tahakkuku
 Yok, genel üretim giderleri
 Yok, işte bilânçoda sevdamın yeri
 
Maliyet dönemi sonundayım gülüm
 Elimde geçmiş yılın bilânçosu
 Dağıtamadığım sermayem
 Sermayem sendin gülüm
 Ardında dönüp duran varlık ise ben
 
Artık konusu kalmadı karşılıkların
 Tasfiye ile uçup giden umutların
 Bilirim sevdamın anlamı kalmadı sende
 Ve geçmiş yıl karlarının
 
Tasfiye oldum
 Viran oldum
 Talan oldum
 Gelir tablosunda zarar oldum
 Sana Allah'tan tek dileğim
 Safha maliyetin gider dağıtım tablosuna dönesin!

Adı Konmuş Ayrılığın - Ayna

Ben o eski ben değilim
Çok değiştim, elde değil
Ben o eski ben değilim
Yüzüm gülse, içim zehir

Ayrılığın sürükleyip, kıyılara vurdu beni
Kaybedenler kumsalında, her gün ağlıyorum
Akan yıllar sürükleyip, kıyılara vurdu beni
Kaybedenler kumsalında, seni bekliyorum

Adı konmuş ayrılığın
Çok iyi biliyorum
Seni hala seviyorum
Günü geçmiş bir sevdayız
Çok iyi biliyorum
Seni hala seviyorum

Esti rüzgarlar
Bir şehir oldun dudaklarımda
Tarih olmuş şarkılarda
Hep seni söylüyorum

Adı konmuş ayrılığın
Çok iyi biliyorum
Seni hala seviyorum
Günü geçmiş bir sevdayız
Çok iyi biliyorum
Seni hala seviyorum

Sen İstanbul Kokardın

Martıların gözlerinden dinledim
İstanbul'un boğazı yanmış dün gece
Yıldızlar şahitlik etmiş, güya suçlu benmişim
Oysa can, yemin olsun yanağımdan süzülen denize
Ben bu şehre yüreğimi içirmedim

Göklerden hicran yağdı, İstanbul' lu bir geceydi
Yere düşen her damlanın yüreğinde sen vardın
İsmin dudaklarımda idamlık bilmeceydi
Yalansa kahrolayım, sen İstanbul kokardın

Sevda dediğin gülüm bir busedir dudağımda
Bıçak gibi, yasak gibi, kan gibi...
Utanır, intihar ederdi ölüm,
Hayata rest çekip ağladığımda,
Korkak gibi, tutsak gibi, yaşanmamış an gibi...
Ben lal olmuş bülbülüm, sen deli gülsün bağımda
Toprak gibi, yaprak gibi, candan özge can gibi
Kuş uçmaz kervan geçmez  dağımda,
Kah aşkı yağan kar tanesi
Kah Leyla tüten rüzgardın
Zambak gibi leylak gibi,
Sigaramda duman gibi
Sevdiceğim, sen İstanbul kokardın

Dayadım 0n dörtlüyü İstanbul'un şakağına
İstediğim gül içmekti gözlerinden bir yudum
Seni sordum gündüzlerce bu şehrin her sokağına
Söylemedi, inat ettim gece seni uyudum

Ben bir sana, bir bu şehre gül dedim
Ayla toprak şahittir, şahittir denizle gece
Sensizken, İstanbul'da bir kez olsun gülmedim
Yıllar kapımı çaldı, ellerinde vur emri
Yokluğun var sen yoktun, ölüm geldi ölmedim
Ağladım yüreğimde sen, sende divane İstanbul
Aşkından hatıra dedim göz yaşımı silmedim
Ben bir sana, bir bu şehre gül dedim
Belki de can ben bu şehri güller için çok sevdim

Gözlerimden dökülen yaş denizi ıslatıyor
Sevda kilim, hasret nakış, gönül derdi dokuyor
Çatlayası deli yürek 'sen sen' diye atıyor
Oy gece gözlüm oy, İstanbul SENİ kokuyor

Serdar Tuncer

      HAN DUVARLARI

Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyorum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya
İlk sevgiye benzeyen ilk acı, ilk ayrılık!
Yüreğimin yaktığı ateşle hava ılık,
Gök sarı, toprak sarı, çıplak ağaçlar sarı...
Arkada zincirlenen yüksek Toros dağları,
Önde uzun bir kışın soldurduğu etekler,
Sonra dönen, dönerken inleyen tekerlekler...
Ellerim takılırken rüzgarların saçına
Asıldı arabamız bir dağın yamacına,
Her tarafta yükseklik, her tarafta ıssızlık,
Bu ıslakla uzayan, dönen kıvrılan yollar.
Uykuya varmış gibi görünen yılan yollar
Başını kaldırarak boşluğu dinliyordu.
Gökler bulutlanıyor, rüzgar serinliyordu.
Serpilmeye başladı bir rüzgar ince ince,
Son yokuş noktasından düzlüğe çevrilince
Nihayetsiz bir ova ağarttı benzimizi
Yollar bir şerit gibi ufka bağladı bizi
Gurbet beni muttasıl çekiyordu kendine
Yol, hep yol, daima yol... bitmiyor düzlük yine.
Ne civarda bir köy var, ne bir evin hayali
Sonunda ademdir diyor insana yolun hali,
Arasıra geçiyor bir atlı, iki yayan
Bozuk düzen taşların üstünde tıkırdıyan
Tekerlekler yollara bir şeyler anlatıyor,
Uzun yollar bu sesten silkinerek yatıyor...
Kendimi kaptırarak tekerleğin sesine
Uzanmış kalmışım yaylının şiltesine,
Bir sarsıntı... uyandım uzun süren uykudan;
Geçiyordu araba yola benzer bir sudan
Karşıda hisar gibi Niğde yükseliyordu,
Sağ taraftan çıngırak sesleri geliyordu;
Ağır ağır önümden geçti deve kervanı,
Bir kenarda göründü beldenin viran hanı.
Alaca bir karanlık sarmadayken her yeri
Atlarımız çözüldü, girdik handan içeri
Bir deva bulmak için bağrındaki yaraya
Toplanmıştı garipler şimdi kervansaraya.
Bir noktada birleşmiş vatanın dört bucağı
Gurbet çeken gönüller kuşatmıştı ocağı,
Bir pırıltı gördü mü gözler hemen dalıyor,
Göğüsler çekilerek nefesler daralıyor,
Şişesi is bağlamış bir lambanın ışığı
Her yüzü çiziyordu bir hüzün kırışığı,
Gitgide birer ayet gibi derinleştiler
Yüzlerdeki çizgiler, gözlerdeki çizgiler...
Yatağımın yanında esmer bir duvar vardı,
Üstünde yazılarla hatlar karışmışlardı;
Fani bir iz bırakmış burda yatmışsa kimler,
Aygın baygın maniler, açık saçık resimler...
Uykuya varmak için bu hazin günde, erken,
Kapanmayan gözlerim duvarlarda gezerken
Birdenbire kıpkızıl birkaç satırla yandı;
Bu dört mısra değil, sanki dört damla kandı
Ben garip çizgilerle uğraşırken başbaşa
Raslamıştım duvarda bir şair arkadaşa;
"On yıl ayrıyım Kınadağı'ndan
Baba ocağından yar kucağından
Bir çiçek dermeden sevgi bağından
Huduttan hududa atılmışım ben"
Altında da bir tarih. Sekiz mart otuz yedi..
Gözüm imza yerinde başka ad görmedi.
Artık bahtın açıktır, uzun etme arkadaş!
Ne hudut kaldı bugün, ne askerlik, ne savaş;
Araya gitti diye içlenme baharına,
Huduttan götürdüğün şan yetişir yarına!
Ertesi gün başladı gün doğmadan yolculuk
Soğuk bir mart sabahı... Buz tutuyor her soluk
Ufku tutuşturmadan fecrin ilk alevleri
Arkamızda kalıyor şehrin kenar evleri
Bulutların ardında gün yanmadan sönüyor,
Höyükler bir dağ gibi uzaktan görünüyor...
Yanımızdan geçiyor ağır ağır kervanlar,
Bir derebeyi gibi kurulmuş eski hanlar
Biz bu sonsuz yollarda varıyoz, gitgide,
İki dağ ortasında boğulan bir geçide
Sıkı bir poyraz beni titretirken içimden
Geçidi atlayınca şaşırdım sevincimden
Ardımda kalan yerler anlaşırken baharla
Önümüzdeki arazi örtülü şimdi karla
Bu geçit sanki yazdan kışı ayırıyordu
Burada son fırtına son dalı kırıyordu
Yaylımız tüketirken yolları aynı hızla
Savrulmaya başladı karlar etrafımızda
Karlar etrafı beyaz bir karanlığa gömdü;
Kar değil, gökyüzünden yağan beyaz ölümdü...
Gönlümde can verirken köye varmak emeli
Arabacı haykırdı *İşte Araplıbeli*
Tanrı yardımcı olsun gayri yolda kalana
Biz menzile vararak atları çektik hana.
Bizden evvel buraya inen üç dört arkadaş
Kurmuştular tutuşan ocağa karşı bağdaş
Çıtırdayan çalılar dört cana can katıyor
Kimi haydut kimi kurt masalı anlatıyor
Gözlerime çökerken ağır uyku sisleri
Çiçekliyor duvarı ocağın akisleri
Bu akisle duvarda çizgiler beliriyor
Kalbime ateş gibi şu satırlar giriyor
"Gönlümü çekse de yarin hayali
Aşmaya kudretim yetmez cibali
Yolcuyum bir kuru yaprak misali
Rüzgarın önüne katılmışım ben"
Sabahleyin gökyüzü parlak, ufuk açıktı
Güneşli bir havada yaylımız yola çıktı
Bu gurbetten gurbete giden yolun üstünde
Ben üç mevsim değişmiş görüyordum üç günde
Uzun bir yolculuktan sonra İncesu'daydık
Bir han yorgun argın tatlı bir uykudaydık
Gün doğarken bir ölüm rüyasıyla uyandım.
Başucumda gördüğüm şu satırlarla yandım!
"Garibim namıma Kerem diyorlar
Aslı'mı el almış haram diyorlar
Hastayım derdime verem diyorlar
Maraşlı Şeyhoğlu Satılmış'ım ben"
Bir kitabe kokusu duyuluyor yazında
Korkarım yaya kaldın bu gurbet çıkmazında
Ey Maraşlı Şeyhoğlu, evliyalar adağı!
Bahtına lanet olsun aşmadıysan bu dağı!
Az değildir, varmadan senin gibi yurduna
Post verenler yabanın hayduduna kurduna

Arabamız tutarken Erciyes'in yolunu
Hancı dedim bildin mi Maraşlı Şeyhoğlu'nu?
Gözleri uzun uzun burkuldu kaldı bende,
Dedi
Hana sağ indi ölü çıktı geçende!
Yaşaran gözlerimde her şey artık değişti
Bizim garip Şeyhoğlu buradan geçmemişti...
Gönlümü Maraşlı'nın yaktı kara haberi.
Aradan yıllar geçti işte o günden beri
Ne zaman yolda bir hana raslasam irkilirim,
Çünkü sizde gizlenen dertleri ben bilirim
Ey köyleri hududa bağlayan yaslı yollar
Dönmeyen yolculara ağlayan yaslı yollar!
Ey garip çizgilerle dolu han duvarları
Ey hanların gönlümü sızlatan duvarları!...